Topaz • nieuw huisje gevonden

NIEUW HUISJE GEVONDEN - TOPAZ

Mij? Bedoel je mij? Oh, wat fijn dat je mijn verhaal wil lezen, ik ga er altijd een beetje vanuit dat er over me heen gekeken wordt. Zo verging het me toch in m'n vorige woonst, waar mijn broer en ik buiten aan ons lot werden overgelaten. We waren nochtans twee knappe Heilige Birmanen met lange blonde haren en dromerige blauwe ogen, dus we begrepen niet echt waarom we werden verstoten. We waren ook al de jongste niet meer, dertien jaar, dus dat overleven viel niet mee. Mijn broer is er helaas niet in geslaagd. Zwaar ondervoed en uitgedroogd kwam ik bij Helga's Poezenhuis terecht, en dat heeft me gered. In mijn opvanggezin leerde ik beetje bij beetje weer eten, maar ik was vooral moe. Een zacht dekentje en rust was wat ik nodig had. Dankzij de affectie die ik kreeg, voelde ik me gaandeweg weer beter. Ik tel mee hier, ik word graag gezien. En dus staat mijn hart ook weer open. Ik ben graag bij Ineke, mijn opvangmama, volg haar overal, en zit graag bij haar op de sofa, of buiten in het zonnetje. Het aaien vind ik heerlijk, al wordt ik soms zo enthousiast dat ik liefdesbeetjes geef. Dat leer ik nog af. Hoewel ik stilaan weer wat bijkom, worden mijn nieren nooit meer helemaal beter. Nierfalen, noemt de dokter het, en hopelijk kan ik met aangepaste voeding (die ik heel lekker vind) en goede opvolging toch nog een verdiend pensioen tegemoet gaan. Misschien bij jou?
Andere poezen vind ik niet erg, honden vind ik een beetje vreemd, maar daar zet ik me wel over. Kinderen zijn ok zolang ze rustig en stil zijn. Op lawaai en drukte ben ik niet zo tuk.


Geef gerust een seintje als je me graag eens ontmoet. Ik zal op je wachten.
Mailen kan naar info@hpho.be .